Van ‘grammar nerd’ naar softie

Van ‘grammar nerd’ naar softie

Enthousiast klik ik in LinkedIn op een blog over agile leadership. Een onderwerp waar ik zelf in huidige opdracht nagenoeg dagelijks mee bezig ben. Dus ik ben, zeg maar, gretig: eens zien wat ik hier weer uit kan leren en wat ik ervan kan gebruiken.
Nog niet eens halverwege de tekst ben ik echter al finaal afgehaakt. Ik stuit op de ene grammaticale fout na de andere en dat irriteert me mateloos. Ik stop ermee. Geen enkele boodschap heeft mij bereikt. Ik heb dus niets geleerd.

 

Spelfouten (of is het: spellingsfouten?). Daar vind ik dus iets van. Blijkbaar leef ik met de overtuiging dat alles perfect moet zijn. Dat je geen fouten mag maken. Dat je, als je iets met de hele wereld deelt, toch op zijn minst zeker moet weten dat er geen fouten in zitten. Hoewel ik regelmatig ‘grammar nerd’ genoemd wordt door mijn zoon, gaat dat natuurlijk verder dan alleen maar grammatica en spelling.

 

En jawel, ook daar (mijn perfectie) vind ik de laatste tijd iets van. Ik leg doorlopend de lat hoog. Nog iets hoger. En nog een beetje hoger. Dusdanig dat ik eigenlijk nooit echt tevreden ben en nauwelijks aan mijn eigen verwachtingen kan voldoen. Niet alleen in mijn werk, maar net zo goed privé. En dat begint aardig vermoeiend te worden. Letterlijk vermoeiend. En ook figuurlijk, omdat ik soms wat moedeloos wordt van de hardleersheid hierin. Hardnekkig, dat is het!

 

En zo zat ik (met al mijn perfectie) in een split second in een diepe analyse: hoe zou ik daar toch aan komen, waar is dat ontstaan, kan dat niet anders, ja vast, maar nog niet bepaald gelukt tot op heden……..
Tot ineens de woorden ‘mededogen’ en ‘mildheid’ opkwamen. Niet helemaal uit het niets, want het is me meerdere keren gegund of geadviseerd door dezen en genen. Ik zeg: scherp gezien, lieve mensen. Maar de bedoeling ervan was tot op heden nog niet ècht bij me geland. En tjonge, bijna 47 en ook ik begin het nu te zien.
Het voelt een beetje als omdenken, maar het kwartje is gevallen: het mag gewoon zijn zoals het is. En het geeft eigenlijk niet. Sterker nog, het heeft me gebracht waar ik nu ben. En ja het klopt, het mag nu wat minder. Het is goed als het ‘goed’ is.

 

Van een ‘grammer nerd’ naar een heuse softie (even opgezocht: synoniem voor ‘zachtaardig persoon’). Whaha, we blijven ons ontwikkelen! Eén van de kwaliteiten van een ‘agile leader’ is trouwens dat hij niet teveel naar perfectie streeft. Maar naar waarde. Tja…
Gelukkig zijn kwetsbaarheid en (zelf)reflectie ook belangrijke competenties in een agile organisatie. 😉

Anita Pijnappels

Voor zowel persoonlijke- als ook beroepsmatige groei heb ik de afgelopen jaren zelf de balans bewust opgezocht. Dat heeft mij geholpen moeilijke maar belangrijke besluiten te nemen.