Over omgekeerde driehoeken

Over omgekeerde driehoeken

Ik kon het heel lang niet duiden. Mijn baan was leuk, er was genoeg uitdaging en ik had fijne collega’s. En toch voelde mijn werk steeds minder goed. Ik wilde ik niet langer in de cultuur van deze organisatie werken. Eigenlijk. Want toch werkte ik er dus nog. Tot ik  begon in te zien dat ik zelf het proto-voorbeeld was van diezelfde cultuur. Dat was confronterend! Tegelijkertijd ook de laatste zet die ik nodig had om mijn baan op te zeggen. Ik heb het roer omgegooid.

 

Ik kwam erachter dat ik (hou je vast:) een omgekeerde driehoek was. Jazeker. Net als iedereen in mijn werkomgeving: vol in de ratio en te weinig in verbinding met het gevoel. Breed boven, smal onder. Met andere woorden, geen balans tussen hoofd en hart. Nu kan ik het duiden: het was fijn samenwerken, want we spraken elkaars taal en wisten elkaar snel te vinden. In de ratio. Maar omdat die ratio focus mij begon tegen te werken, moest ik er weg.

 

Het had me instabiel gemaakt. Door alles steeds weer ‘logisch’ te beredeneren, was er geen enkele aandacht voor de vraag wat ik er nou eigenlijk zelf ècht van vond. Daardoor startte ik ooit een opleiding tot financieel planner, omdat ik met die kennis mijn kansen op de arbeidsmarkt zou vergroten. En hees ik me in dat mantelpakje met hoge hakjes, omdat dat van je verwacht wordt als commercieel manager. En daarom sprak ik niet over baan opzeggen, zolang ik nog niet wist wat te doen, want dan gaf ik al mijn financiële zekerheden op. De werkelijkheid is dat ik geen energie krijg van financiële planning, cijfers en wetgeving. Dat ik me prettiger voel als ik broeken draag. En dat ik liever gelukkig ben in een Saab 93 uit 2004 dan ongelukkig in een BMW 3 uit 2018.

 

Gek is het niet. We leven tenslotte in een ratio gedreven wereld. Dat begint (al schrikbarend vroeg), op school. In de financiële dienstverlening, waarin ik werkte, zette zich dat keihard door. Niets op intuïtie. Alles op cijfers. Liefst wetenschappelijk onderbouwd. Van certificering naar certificering. En hoe meer je voorrang geeft aan je werk, hoe groter de kans op carrière. En laat dat vooral zien! “Als ik hier binnenkom, dan ga ik altijd vanzelf wat rechterop lopen. En ik blaas me wat op”. Een uitspraak van een coach van me. Die kwam binnen! Simpelweg omdat ik dat direct herkende.

 

Ik heb mezelf voorgenomen voortaan te doen wat mij energie geeft. Dat betekent dat ik werk wil doen wat bij mij past. Bij mijn unieke set van kwaliteiten en persoonlijke missie. Best lang heb ik mezelf afgevraagd wat voor werk dat dan zou moeten zijn. Tot ik inzag dat het antwoord op die vraag niet sec in mijn hoofd zit. Toen ben ik er ook achter gekomen dat ik niet met één druk op een knop in balans hoofd-hart terecht kan. Kortom, worstelingen genoeg.

 

Het goede nieuws:  ik worstel en ik kom boven.  En het heeft me meer gebracht dan ik had durven dromen.

  • Ik heb ervaren dat ik niet synoniem ben met bewijsdrang . Ik heb geen werk nodig om van betekenis te zijn. Ik heb zo genoten van focus op mezelf en leuke dingen doen! Mijn geplande sabbatical van een paar maanden werd er uiteindelijk een van ruim een jaar.
  • Daarnaast heb ik ontdekt wat ik nodig heb om in balans te komen. Neem van mij aan dat dat (in mijn geval) soms een uitdaging is. Het is indrukwekkend (bijna knap) hoe makkelijk en snel ik weer in mijn ratio kan glijden. Gewoontes blijken te zijn als een karrenspoor: hoe vaker je eroverheen rijdt hoe dieper die wordt. En hoe makkelijker je erin terugvalt.
  • Ik heb weer zicht op wat ik te brengen heb. Ik heb ook weer zicht op waar ik energie van krijg. Terwijl ik jaren heb gedacht dat ik de drukte en hectiek nodig heb om me op te laden, weet ik nu beter. Ik weet welke werkzaamheden ik beter maar kan minimaliseren, omdat  die bij mij een energielek veroorzaken.

 

Die omgekeerde driehoek dus. Die alle moeite doet om rechtop te blijven. Die zichzelf zelfs bereid is op te blazen, om niet om te vallen. Kijk eens om je heen. Herkenbaar? Zie je het bij jezelf? Zorg er dan voor dat je niet omvalt! Herpak op tijd de balans. Wij helpen je er graag bij.

Anita Pijnappels

Voor zowel persoonlijke- als ook beroepsmatige groei heb ik de afgelopen jaren zelf de balans bewust opgezocht. Dat heeft mij geholpen moeilijke maar belangrijke besluiten te nemen.